Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύπτει, δυστυχώς, πώς εννοεί η κυβέρνηση την έννοια της νομιμότητας στην πατρίδα μας.
Οιοσδήποτε εισαγγελικός λειτουργός, λειτουργών ως φυσικός δικαστής, ο οποίος θα είχε στη διάθεσή του πόρισμα της ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης που θα ζητούσε διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών υπουργών για ηθική αυτουργία σε απιστία συνοδευόμενο από ένορκες καταθέσεις (Σημανδράκος) και νόμιμες επισυνδέσεις μελών φερόμενης εγκληματικής οργάνωσης που θα πρόφεραν επανειλημμένως τις λέξεις «Μαξίμου», «Βορίδης», «Σκέρτσος», «Γεραπετρίτης», «Αυγενάκης», «Παπασταύρου», θα έκανε τα προβλεπόμενα από τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας: Προκαταρκτική εξέταση τουλάχιστον.
Οταν, όμως, οι αποδείξεις που ζητά το νομικό μας σύστημα αξιολογούνται από βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου καθ’ υπόδειξιν της κυβέρνησης, τότε η απάντηση αυτού του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος είναι… εξεταστική από το 1998! Στρίβειν διά της παραγραφής, δηλαδή. Πρόκειται, δυστυχώς, για να μιλήσουμε με εγκληματολογικούς όρους, για modus operandi.
Μόλις αποκαλύφθηκε το mail Τριαντόπουλου, που κατονόμαζε περίπου τα ίδια πρόσωπα του Μεγάρου Μαξίμου (Γεραπετρίτη, Σκέρτσο, κ.ά.) για τον συντονισμό του μπαζώματος και πάλι καταργήθηκε το Σύνταγμα για να μη συσταθεί προανακριτική. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και χθες. Το επιτελικό κράτος στο απυρόβλητο. Δεν θα σχολιάσουμε περαιτέρω.
Αφού επισημάνουμε στον έγκριτο νομικό Μαυρουδή Βορίδη ότι σε μια κανονική Δημοκρατία θα ελεγχόταν για την εμπλοκή του και για τις πράξεις του στην υπόθεση και ως υπουργός Επικρατείας (όχι μόνο ως υπουργός Γεωργίας) και αφού σημειώσουμε ότι το επίδικο είναι η ευθεία εμπλοκή του στις αποπομπές προέδρων ΟΠΕΚΕΠΕ που έκαναν ενοχλητικούς ελέγχους ΑΦΜ (προφανώς δεν μπορούσε να εμποδίσει κανέναν a priori), παραθέτουμε διαλόγους ηγετικών στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ, ανώτατων στελεχών της Ν.Δ. και αγροτών, που κατά την ευρωπαϊκή Εισαγγελία ενδέχεται να συνιστούν «εγκληματική οργάνωση», και σας αφήνουμε (ιδιαιτέρως τους νομικούς) να εξάγετε άνετα τα συμπεράσματά σας.
Ιδού γιατί η κυβέρνηση απορρίπτει αυτή τη φορά εκτός από την προανακριτική και τον φυσικό δικαστή.
Διάλογος του προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ (Μ.Κ.) και γραμματέα Αγροτικών Φορέων της Ν.Δ. (Κ.Α.):
Κ.Α.: Λοιπόν, εγώ σου είπα μόνο με ΜΑΞΙΜΟΥ να μιλάς γιατί αυτοί τα κανονίζουνε, δεν υπάρχει κάτι η τριάδα εκεί ΣΚΕΡΤΣΟΣ, ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ, ΒΟΡΙΔΗΣ.
Μ.Κ.: Ναι.
Κ.Α.: Και πρόεδρος δεν, κανένας άλλος.
Μ.Κ.: Ναι.
Κ.Α.: Δηλαδή θεωρώ ούτε λίγο ο Νέζης και μέχρι εκεί η μπο… και από το κόμμα, δεν νομίζω ότι αυτή τη στιγμή ούτε η Μαρία ούτε ο Σμυρλής μπορούνε να πατήσουνε πόδι.
Μ.Κ.: Ναι, ναι.
Κ.Α.: Κατάλαβες. να πούνε ότι θα γίνει αυτό και θα γίνει. Καλώς ή κακώς, τα ’χουν αφήσει όλα στον ΒΟΡΙΔΗ.
Μ.Κ.: Ναι.
Κ.Α.: Κατάλαβες;
Μ.Κ.: Ναι.
Κ.Α.: Λοιπόν, οπότε για μένα κάνε ένα τηλέφωνο στον Μάκη και την πώς τη λένε; Οι πληρωμές είναι καλές να προχωρήσουμε δηλαδή νομίζω ότι θα βρεις…
«Φραπές» σε πρόεδρο ΟΠΕΚΕΠΕ: «Εφόσον στέκει το Μαξίμου και στέκει και ο Μάκης είσαι βράχος που δεν πέφτει. Λοιπόν, πάτα εκεί να τα γ@-@σεις όλα».
Διάλογος «Φραπέ» – προϊσταμένης ΟΠΕΚΕΠΕ: «Μη μας αφήσει και φύγει ο Αυγενάκης. Τι θα γίνει».
«Φραπές»: Οχι ρε, όχι ρε, μου είπε ο Μάκης μέχρι κόκαλο. Μου είπε ο Μάκης στείλ’ τον, μου λέει, σε μένα αύριο, σήμερα δηλαδή. Και πήρε και τον Φλωρίδη. Αν δεν ξεκ@#@σουν τώρα την Παπανδρέου από εκεί έχουμε θέμα. Κατάλαβες;
Προϊσταμένη: Μπορούνε, αφού είναι Ευρωπαία δεν είναι στη δικαιοδοσία.
«Φραπές»: Ελληνίδα, Ελληνίδα είναι και τοποθετείται από το υπ. Δικαιοσύνης.
Οπως διαπιστώνετε έχει δίκιο ο κύριος Βορίδης. Δεν υπάρχει κανένα «στοιχείο» στη δικογραφία που να θεμελιώνει «ποινικές ευθύνες»… Διαδόσεις! Συκοφαντίες! Αισχρά ψέματα…
Τελευταίο αλλά όχι έλασσον. Η παραγραφή. Η Ευρωπαία εισαγγελέας ζητά να αποφασίσει κυρίαρχα το Κοινοβούλιο για διώξεις ή μη κατά το άρθρο 86 μέχρι το πέρας της δευτέρας συνόδου. Μέχρι τις 6 Οκτωβρίου, δηλαδή. Δεδομένου ότι η εξεταστική επιτροπή που θα συσταθεί δεν θα έχει ολοκληρώσει το έργο της μέχρι τότε, ακόμη και αν στη διαδρομή εντοπίσει ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων αυτές θα έχουν παραγραφεί.
Εκτός και αν αυτές δεν ανάγονται στην άσκηση των καθηκόντων των υπουργών. Οπως συνέβη με την περίπτωση Τσοχατζόπουλου, που διώχθηκε για αδικήματα που δεν ανάγονταν στο πλαίσιο των καθηκόντων του και είχαν άλλη προθεσμία παραγραφής.
Μέχρι στιγμής δεν προκύπτει κάτι τέτοιο, όμως. Οσο για τη νέα εικοσαετή παραγραφή του Συντάγματος η κυβέρνηση έχει φροντίσει να υπάρχει σύγκρουση συνταγματικού και εκτελεστικού νομοθέτη και κατ’ επέκτασιν ζήτημα ερμηνείας. Η επικράτηση του νέου συνταγματικού κανόνα που προφανώς υπερισχύει είναι ζήτημα συσχετισμών μέσα στα ανώτατα δικαστήρια, που αυτή τη στιγμή αντικειμενικά δεν υπάρχουν.
