Enrico Toselli
Η Censis (Ιταλικό Κεντρο Κοινωνικών Μελετών & Ερευνών) πιστοποιεί ότι τα δύο τρίτα των Ιταλών είναι εναντίον του πολέμου του Ζελένσκι και της υποστήριξης που προσφέρει, σε βάρος των Ιταλών φορολογουμένων, η κυβέρνηση της Ρώμης. Αλλά ο Ιταλός Υπουργός Πολέμου, Γκουίντο Κροσέτο, προετοιμάζεται να αυξήσει τις δαπάνες για τους εξοπλισμούς στο 2,5% του ΑΕΠ. Ακολουθεί άνωθεν εντολές. Περισσότεροι από τους μισούς Πολωνούς πιστεύουν ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία πρέπει να τερματιστεί, με την επιστροφή των Ρωσόφωνων & Ρωσόφιλων περιοχών στη Ρωσία, αλλά η κυβέρνηση της Βαρσοβίας αντίθετα, θέλει να συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό και την έσχατη εξαθλίωση των Πολωνών.
Στη Ρουμανία, οι προεδρικές εκλογές ακυρώνονται επειδή ο λαός τόλμησε να ψηφίσει έναν υποψήφιο που δεν αρέσει στις Βρυξέλλες. Στη Γεωργία, η Γαλλίδα πρόεδρος αρνείται να παραιτηθεί από την έδρα της επειδή οι Γεωργιανοί ψήφισαν τον λάθος υποψήφιο. Στη Μολδαβία, η ψήφος των Μολδαβών στο εξωτερικό χρησιμοποιήθηκε για να ανατραπεί η λαϊκή ψήφος, αλλά μόνο όσων είχαν μεταναστεύσει σε «φιλικές χώρες». Στη Γαλλία, ο Πρόεδρος Μακρόν βασίζεται σε μια κυβέρνηση μειοψηφίας για να αποφύγει να αποδεχθεί τη λαϊκή ψήφο που τον απέρριψε ηχηρά.
Στη Γερμανία, η ψηφοφορία στα ανατολικά της χώρας επιβραβεύει το δεξιό πατριωτικό AfD, αλλά η κυβέρνηση του Βερολίνου, το μπλοκάρει & το αποκλείει, επειδή είναι ένα ενοχλητικό κόμμα. Και ποιος νοιάζεται αν αυτό αρέσει στους ψηφοφόρους.
Ναι, είναι πλέον γεγονός, η γνώμη των ψηφοφόρων δεν μετράει πια καθόλου στην Ευρώπη. Η ψήφος δεν μετράει. Στις κάλπες επιβραβεύεται ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα και οι εκλεγμένοι αδιαφορούν και δεν το σέβονται. Δεν δίνουν δεκάρα για την γνώμη του λαού. «Δημοκρατία, δημοκρατία, είναι δικό σου θέμα και όχι δικό μου», έλεγε ένα τραγουδάκι στην δεκαετία του 1970. Αλλά αλίμονο σ’ αυτούς που μιλούν άσχημα γι’ αυτήν.
Αν και αυτή η ολιγαρχία που κυβερνά —που βλέπει τους πολιτικούς μπάτλερ να είναι δεσμευμένοι στο να εξυπηρετούν τα συμφερόντων των πωλητών θανάτου, των πολεμοκάπηλων, των κερδοσκόπων, των δυτικών μονοπωλίων — δεν έχει πλέον τίποτα το δημοκρατικό. Πολύ περισσότερο δεν έχει τίποτα αριστοκρατικό. Δεν είναι κυβερνήσεις των «καλύτερων», ούτε των «αρίστων» που κοκορεύονται, δεν είναι κυβερνήσεις που καθοδηγούν τα έθνη προς το συμφέρον των λαών τους.
Αλλά έχουν υποδουλώσει, έχουν υποτάξει, έχουν φοβίσει & τρομοκρατήσει τους λαούς. Που απλά μουρμουρίζουν αλλά είναι πια ανίκανοι να αντιδράσουν.
https://electomagazine.it/i-governi-democratici-se-ne-fregano-dei-propri-popoli/
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
