File Photo: Το αμερικανικό Κογκρέσο.,πηγή: Hellas Journal
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Η νέα τροπολογία που κατατέθηκε σε νομοσχέδιο του Κογκρέσου, και η οποία συνδέει την αγορά από την Τουρκία του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400 με την παράδοση των αμερικανικών μαχητικών F-35 και με κυρώσεις εναντίον της κατοχικής δύναμης, ήταν αναμενόμενη για όσους γνωρίζουν τις νέες πολιτικές ισορροπίες στην Ουάσιγκτον.
Για τους Τούρκους, αλλά και τους απολογητές τους στην Αθήνα και τη Λευκωσία, πρόκειται για μία κίνηση που δεν προσφέρει στις προσπάθειες που υποτίθεται ότι γίνονται για να «ημερέψει» του τουρκικό θηρίο. Υπονοώντας προφανώς ότι πίσω από αυτήν βρίσκονται «ριζοσπαστικά» στοιχεία της Ομογένειας, που δεν επιθυμούν την επίλυση των προβλημάτων, που βεβαίως δημιουργεί μονίμως η Τουρκία.
Οι βουλευτές και οι γερουσιαστές, που εισαγάγουν αυτές τις τροπολογίες, το κάνουν επειδή διατηρούν φιλική σχέση με πατριώτες Ελληνοαμερικανούς, οι οποίοι συνεχίζουν να πιστεύουν στις αρχές της Δημοκρατίας και στο Διεθνές Δίκαιο. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι κάνουν αυτοί οι ομογενείς, χωρίς να βλέπουν πάντα τη δράση τους τα φώτα της δημοσιότητας. Τις πλείστες φορές ζητούν από τους δημοσιογράφους να μην γράψουν τίποτα. Διότι σημασία έχει να επιτευχθεί ο σκοπός, όχι να κερδίσουν κάποιοι εύσημα.
Οι σχέσεις της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών είναι σαν τα μανιασμένα κύματα εν μέσω βαρύ χειμώνα. Και θα συνεχίσουν έτσι μέχρι να τελειώσει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η υπόθεση της εγκατάστασης των ρωσικών S-400.
Με τη νέα τροπολογία, οι Αμερικανοί νομοθέτες τι ακριβώς επιδιώκουν; Να πιέσουν την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ να γίνει πιο σκληρή απέναντι στην αναξιόπιστη Τουρκία, που έχει προδώσει την Αμερική για τα «μάτια» του Βλαντιμίρ Πούτιν. Πιστεύουν ότι με τον «μαλακό» τρόπο που χρησιμοποιεί ο Λευκός Οίκος, οι Τούρκοι δεν θα ακυρώσουν την αγορά των S-400, διότι πιστεύουν ότι δεν είναι στην πραγματικότητα πρόβλημα, και ότι δικαιούνται να αγοράσουν και τους αμερικανικούς Πάτριοτ.
Πρόκειται για απόλυτη απαξίωση της Αμερικής και του κ. Τραμπ, που υποτίθεται ότι δεν ανέχεται μύγα στο σπαθί του.
Με την τροπολογία που συνδέει τους S-400 με τους Πάτριοτ και τα F-35, η κυβέρνηση Τραμπ εξαναγκάζεται και να καθορίσει τις κυρώσεις που θα επιβάλει στην Τουρκία εάν συνεχίσει την «ιστορία αγάπης» με τη Μόσχα, και να μην παραδώσει τα F-35 ακυρώνοντας την όποια συμφωνία. Και να ακυρώσει επίσης τις παραδόσεις όλων των αμερικανικών οπλικών συστημάτων στην κατοχική δύναμη.
Άρα, η πρόταση των βουλευτών και γερουσιαστών, που σίγουρα θα γίνει νόμος του κράτους, δίνει το δικαίωμα στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών να ξεκαθαρίσει μία ερμαφρόδιτη κατάσταση η οποία συμπυκνώνεται στα εξής:
Η Τουρκία, η οποία έχει ευεργετηθεί από την Ουάσιγκτον και τους δυτικούς συμμάχους στον υπερθετικό βαθμό, έχει μετατραπεί σε όργανο της Ρωσίας και του Ιράν στη Δύση και ειδικά μέσα στο ΝΑΤΟ. Αυτό θέτει σε κίνδυνο τα αμερικανικά και τα δυτικά συμφέροντα.
Την ίδια στιγμή, βρίσκεται απέναντι στα συμφέροντα των ΗΠΑ στη Συρία και το Ιράκ, ενώ προκαλεί τους γείτονές της και δύο πιστούς συμμάχους της Αμερικής: την Ελλάδα και την Κύπρο, έχοντας την ίδια στιγμή σχέσεις οργής και με δύο άλλες χώρες, που ταυτίζονται με τις ΗΠΑ: το Ισραήλ και την Αίγυπτο.
Οι Αμερικανοί έχουν υποβαθμίσει τη διεθνή τους θέση και έχουν υπονομεύσει το διεθνές τους ανάστημα, δικαιολογώντας όλες αυτές τις αντιαμερικανικές και αντισυμμαχικές ενέργειές της Τουρκίας.
Με το νομοσχέδιο αυτό έχουν πλέον την εσωτερική «πίεση», που δίνει το δικαίωμα στην κυβέρνηση του κ. Τραμπ να τιμωρήσει την κατοχική δύναμη και τον Ταγίπ Ερντογάν. Πράττοντας το αυτονόητο, θα κάνουν χαρούμενους πολλούς ανθρώπους που ζουν στην ευρύτερη γειτονιά της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής…
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η δήλωση του αντιπροέδρου Μάικ Πενς στο Μόναχο, για τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ, που είναι μόνο η Τουρκία, οι οποίοι αγοράζουν όπλα από τους εχθρούς (τη Ρωσία), είναι η πρώτη -κατά τη γνώμη μου σοβαρή επιθετική κίνηση εναντίον του Ταγίπ Ερντογάν για το θέμα των S-400. Όλοι οι προηγούμενες βολές ήταν της πλάκας. Και αυτός ήταν ο λόγος της ταυτόχρονης αντίδρασης της επίσημης Μόσχας και του ίδιου του ισλαμιστή προέδρου της Τουρκίας. Το παιγνίδι τώρα αρχίζει. Το βασικό ερώτημα είναι τι θα συμβεί εάν δεν ακυρώσει τη συμφωνία με τους Ρώσους. Πιστεύω ότι η απόφαση είναι στο «στάδιο λήψης»…
